{"id":1014393,"date":"2019-02-28T14:17:17","date_gmt":"2019-02-28T14:17:17","guid":{"rendered":"https:\/\/demo-content.kaliumtheme.com\/bookstore\/?page_id=72"},"modified":"2022-05-04T11:29:00","modified_gmt":"2022-05-04T09:29:00","slug":"authors","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/stapis.com.pl\/?page_id=1014393","title":{"rendered":"Nasi Autorzy"},"content":{"rendered":"
[vc_row][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Anjuli Pandavar”][vc_single_image image=”1016789″ img_size=”500×700″][vc_column_text]Anjuli Pandavar<\/strong> \u2013 urodzona w Republice Po\u0142udniowej Afryki, w muzu\u0142ma\u0144skiej rodzinie, dorasta\u0142a w czasach apartheidu, buntuj\u0105c si\u0119 przeciw zniewoleniu przez religi\u0119 i przeciwko rasowej dyskryminacji. Pasja do ksi\u0105\u017cek, ucieczka przed religijn\u0105 i szkoln\u0105 indoktrynacj\u0105 popycha\u0142y j\u0105 od dziecka do stawiania pyta\u0144, na kt\u00f3re doro\u015bli nie mieli odpowiedzi. Porzuci\u0142a islam dla ateizmu i humanizmu. Odrzucenie religii oznacza\u0142o r\u00f3wnie\u017c zerwanie zwi\u0105zk\u00f3w z najbli\u017cszymi. Dzi\u015b jest brytyjsk\u0105 pisark\u0105 i obywatelk\u0105 \u015bwiata. Sp\u0119dzi\u0142a wiele lat w Chinach, uczy na uniwersytecie w Brnie i pokazuje, jak bardzo islam zaw\u0142aszcza cz\u0142owiecze\u0144stwo. Anjuli Pandavar prowadzi r\u00f3wnie\u017c angielskoj\u0119zyczny blog \u201eMurtadd to Human\u201d. Murtadd znaczy apostata i je\u015bli jakiekolwiek pojedyncze s\u0142owo definiuje
\nAnjuli Pandavar, to jest nim w\u0142a\u015bnie s\u0142owo Murtadd.[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Jan Kie\u0142kowski”][vc_single_image image=”1015077″ img_size=”500×700″][vc_column_text]Jan Kie\u0142kowski<\/b> (1943-2020), taternik, alpinista i wspinacz ska\u0142kowy, z zawodu mgr in\u017c. geolog, absolwent Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie (1970), z zami\u0142owania i praktyki kartograf, autor licznych przewodnik\u00f3w i monografii g\u00f3rskich. Po g\u00f3rach chodzi\u0142 od wczesnej m\u0142odo\u015bci, wspina\u0107 si\u0119 zacz\u0105\u0142 w 1963 roku w ska\u0142kach Jury Krakowsko-Cz\u0119stochowskiej oraz w Tatrach, gdzie w p\u00f3\u017aniejszych latach dokona\u0142 oko\u0142o 40 wej\u015b\u0107 nowymi drogami oraz pierwszych zimowych przej\u015b\u0107 dr\u00f3g, kt\u00f3re nale\u017ca\u0142y w\u00f3wczas do najtrudniejszych w tych g\u00f3rach. Niekt\u00f3re z nich do dzi\u015b nie straci\u0142y swojej rangi, np. droga Czoka i Kie\u0142kowskiego (1972) na \u015bcianie Kot\u0142a Kazalnicy czy Wielkie Zaci\u0119cie (zima 1968). Wspina\u0142 si\u0119 tak\u017ce w Alpach, Pirenejach, Kaukazie, g\u00f3rach Ba\u0142kan\u00f3w, Maroka, Skandynawii i Turcji. Bra\u0142 udzia\u0142 w wyprawach alpinistycznych: w Pamir (wej\u015bcie na Pik Lenina) i Pamiro-A\u0142aj (pierwsze wej\u015bcie na Pik Fedczenki) w 1970, Hindukusz (1976, przej\u015bcie pn.-zachodniej flanki Akher Chagh), Himalaje (1979, wyprawa na Lhotse) i Andy (Cordillera Huayhuash, 1981). W Andach Peruwia\u0144skich w latach 1972\u20131973 bada\u0142 i dokumentowa\u0142 z\u0142o\u017ca w\u0119gla kamiennego, dokonuj\u0105c przy tej pracy wej\u015b\u0107 na ponad 100 szczyt\u00f3w, w tym na 30 dziewiczych pi\u0119ciotysi\u0119cznik\u00f3w w pasmie Cordillera Chacua. Jan Kie\u0142kowski ma bogaty dorobek autorski i redakcyjny. Jest autorem przewodnik\u00f3w po Tatrach, a tak\u017ce kilkunastu pionierskich monograficznych przewodnik\u00f3w alpinistycznych po Himalajach, Karakorum i Andach. Cz\u0119\u015b\u0107 z nich, m.in.: Mount Everest Massif (1993 i 2000), K2 i Northern Baltoro Mustagh (1997), Kangchenjunga Himal (1998), Makalu Himal (2001) czy Nanga Parbat Group (2015), ukaza\u0142a si\u0119 w j\u0119zyku angielskim w serii \u201eMountaineering Monograph\u201d, jedynej takiej na \u015bwiecie. Opracowa\u0142 tak\u017ce bibliografie polskich ksi\u0105\u017cek o Wysokiej Azji (1996), przewodnik\u00f3w tatrza\u0144skich (1997) i inne. Jest wsp\u00f3\u0142autorem i wsp\u00f3\u0142redaktorem \u2014 z \u017con\u0105 Ma\u0142gorzat\u0105 Kie\u0142kowsk\u0105 \u2014 pionierskiej serii 11 przewodnik\u00f3w wspinaczkowych po ska\u0142kach Jury Krakowsko-Cz\u0119stochowskiej (1977\u20131997) oraz siedmiotomowej Wielkiej Encyklopedii G\u00f3r i Alpinizmu (Wydawnictwo STAPIS, 2003\u20132017). Wsp\u00f3lnie te\u017c stworzyli bogaty zbi\u00f3r literatury g\u00f3rskiej, obejmuj\u0105cy obecnie ponad 6000 tytu\u0142\u00f3w ksi\u0105\u017cek i czasopism oraz ponad 2000 tysi\u0105ce map rejon\u00f3w g\u00f3rskich. Jan Kie\u0142kowski jest cz\u0142onkiem honorowym Polskiego Zwi\u0105zku Alpinizmu; wsp\u00f3lnie z \u017con\u0105 otrzyma\u0142 nagrod\u0119 \u201eZa szerzenie kultury g\u00f3rskiej\u201d (2013) oraz Literack\u0105 Nagrod\u0119 im. W\u0142adys\u0142awa Krygowskiego za rok 2013. \u00a0 Zmar\u0142 po walce z chorob\u0105 w 2020 roku. <\/span>[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Ma\u0142gorzata Kie\u0142kowska”][vc_single_image image=”1015079″ img_size=”500×700″][vc_column_text]Ma\u0142gorzata Kie\u0142kowska<\/b> (ur. 1942 w Zwierzy\u0144cu), taterniczka i alpinistka, z wykszta\u0142cenia mgr fizyki (abs. UAM w Poznaniu) i fizykochemik, doktor nauk chemicznych; autorka przewodnik\u00f3w wspinaczkowych, t\u0142umaczka literatury g\u00f3rskiej i redaktorka. Od lat szkolnych uprawia\u0142a turystyk\u0119 g\u00f3rsk\u0105, od 1962 wspina\u0142a si\u0119 w Tatrach latem (m.in. nowa droga na Starole\u015bnym Szczycie) i zim\u0105 (m.in. pierwsze zimowe przej\u015bcie zach. filarem Ma\u0142ej Po\u015bredniej Grani) oraz w Kaukazie (wej\u015bcie na Elbrus przez Chotiu Tau), g\u00f3rach Ba\u0142kan\u00f3w, Maroka, P\u00f3\u0142wyspu Pirenejskiego, Skandynawii i Turcji. Bra\u0142a udzia\u0142 w \u015bl\u0105skich wyprawach w Hindukusz w 1976 (Akher Chagh 7017 m, pierwsze przej\u015bcie kobiece pn.-zachodniej flanki), Himalaje (\u015bl\u0105ska wyprawa na Lhotse w 1979) i Andy (1981, Cordillera Huayhuash, m.in. pierwsze polskie wej\u015bcie na Nevado Rasac Norte, pierwsze wej\u015bcie kobiece na pi\u0119ciotysi\u0119czniki Ancocancha 5622 m, Nevado Raju Collota 5427 m). Aktywnie uczestniczy\u0142a r\u00f3wnie\u017c w organizacji innych \u015bl\u0105skich wypraw w g\u00f3ry wysokie. Razem z m\u0119\u017cem Janem opracowa\u0142a pioniersk\u0105 seri\u0119 11 przewodnik\u00f3w wspinaczkowych po ska\u0142kach Jury Krakowsko-Cz\u0119stochowskiej (1977-1997). Jest autork\u0105 t\u0142umacze\u0144 z j\u0119zyka niemieckiego, m.in. ksi\u0105\u017cek: <\/span>Bia\u0142y Paj\u0105k<\/span><\/i> Heinricha Harrera, 2000, 2013; <\/span>Moje \u017cycie na kraw\u0119dzi<\/span><\/i> Reinholda Messnera, 2008; <\/span>G\u00f3ry we mnie<\/span><\/i> Alexandra Hubera, 2012; czy <\/span>Matterhorn <\/span><\/i>Daniela Ankera, 2017. By\u0142a redaktork\u0105 kilkudziesi\u0119ciu ksi\u0105\u017cek o tematyce g\u00f3rskiej, m.in. sze\u015bciu monograficznych przewodnik\u00f3w alpinistycznych po Himalajach i Karakorum z serii ,,Mountaineering Monograph\u201d Jana Kie\u0142kowskiego. Wsp\u00f3\u0142autorka i wsp\u00f3\u0142redaktorka siedmiotomowej Wielkiej Encyklopedii G\u00f3r i Alpinizmu Wydawnictwa STAPIS, zawieraj\u0105cej w sumie ponad 20 000 hase\u0142 i jedynej o takiej obj\u0119to\u015bci na \u015bwiecie. Wsp\u00f3lnie z m\u0119\u017cem Janem stworzyli bogaty zbi\u00f3r literatury g\u00f3rskiej, obejmuj\u0105cy obecnie ponad 6 tysi\u0119cy tytu\u0142\u00f3w ksi\u0105\u017cek i czasopism oraz ponad 2 tysi\u0105ce map rejon\u00f3w g\u00f3rskich, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 m.in. jedn\u0105 z podstaw tworzenia WEGI. Oboje otrzymali nagrod\u0119 \u201eZa szerzenie kultury g\u00f3rskiej\u201d (2013) oraz Literack\u0105 Nagrod\u0119 im. W\u0142adys\u0142awa Krygowskiego za rok 2013.<\/span>[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Krystyna Palmowska”][vc_single_image image=”1015087″ img_size=”500×700″][vc_column_text]Krystyna Palmowska<\/strong> – taterniczka i alpinistka, z wykszta\u0142cenia in\u017c. elektronik, cz\u0142onek KW Warszawa.\u00a0Taternictwo uprawia\u0142a przewa\u017cnie w zespole z Ann\u0105 Czerwi\u0144sk\u0105, przechodz\u0105c w latach 70. ambitne drogi w Tatrach, np. diretissim\u0119 Ma\u0142ego M\u0142ynarza, czy zim\u0105 pn-wschodni filar Ganku. W Alpach przesz\u0142a m.in. pn. \u015bcian\u0119 Matterhornu dwukrotnie: najpierw latem z Czerwi\u0144sk\u0105, a nast\u0119pnie zim\u0105 z Czerwi\u0144sk\u0105, W. Rutkiewicz i I. K\u0119s\u0105.\u00a0Ma w dorobku pierwsze kobiece wej\u015bcie na Rakaposhi (7788 m) w 1979, pierwsze wej\u015bcie kobiece na Broad Peak (8047 m) w 1983, wej\u015bcie na Nanga Parbat (8125 m) w 1985. W 1986 dotar\u0142a na po\u0142udniowym filarze K2 do wys. 8200 m z A. Czerwi\u0144sk\u0105 i J. Majerem.\u00a0Jest wsp\u00f3\u0142autork\u0105 ksi\u0105\u017cki Dwa razy Matterhorn<\/em> oraz w\u0142asnego reporta\u017cu K2 86. <\/em>Przet\u0142umaczy\u0142a m.in. ksi\u0105\u017ck\u0119 Alison Osius Strefa zmierzchu<\/em> oraz \u00a0Jona Krakauera Wszystko za Everest<\/em>.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Ludwik Wilczy\u0144ski”][vc_single_image image=”1015092″ img_size=”500×700″][vc_column_text]Ludwik Wilczy\u0144ski <\/strong>(ur. 1947) \u2013 wspinacz i amator \u201ezdobywania g\u00f3r\u201d na wszystkie mo\u017cliwe sposoby. Od\u00a0 ska\u0142ek, przez skitouring a\u017c po g\u00f3ry wysokie. Jego skromny wk\u0142ad w histori\u0119 polskiego alpinizmu obejmuje kilkadziesi\u0105t nowych dr\u00f3g, pierwszych polskich i pierwszych zimowych przej\u015b\u0107 w Tatrach, Alpach, Kaukazie, Andach, Pamirze i Himalajach. Najbardziej ceni sobie nowe drogi\u00a0 w Tatrach Zachodnich (klasyka zimowa) i g\u00f3rach wysokich w stylu alpejskim. Z wykszta\u0142cenia muzyk i filolog klasyczny, w przesz\u0142o\u015bci prezes KW Toru\u0144 i przewodnicy Komisji Sportowej PZA. Obecnie przewodnik i prezes Polskiego Stowarzyszenia Przewodnik\u00f3w Wysokog\u00f3rskich \u2013 IVBV.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/strong>[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Witold Sas-Nowosielski”][vc_single_image image=”1015093″ img_size=”500×700″][vc_column_text]Witold Sas-Nowosielski<\/strong> (ur. 1946) \u2013 taternik, alpinista i wspinacz ska\u0142kowy, instruktor alpinizmu. Artysta rysownik, cz\u0142onek Stowarzyszenia Polskich Artyst\u00f3w Karykatury \u201eSPAK\u201d. Autor oko\u0142o stu pierwszych przej\u015b\u0107 w ska\u0142kach Jury Krakowsko-Cz\u0119stochowskiej, cz\u0142onek nieformalnej grupy \u201eKaskaderzy\u201d. Wspina\u0142 si\u0119 w Tatrach, na Kaukazie w Dolomitach i Alpach, prowadz\u0105c tam r\u00f3wnie\u017c pierwsze przej\u015bcia. W latach 70. zajmowa\u0142 czo\u0142owe miejsca w zawodach wspinaczkowych. Autor pierwszego zbioru rysunk\u00f3w satyrycznych o tematyce alpinistycznej \u201eJak ja kocham te g\u00f3ry\u201d, ilustracji w czasopismach g\u00f3rskich i innych. Jego rysunki ukazywa\u0142y si\u0119 m.in. w: \u201eTaterniku\u201d, \u201ePrzekroju\u201d, \u201eSzpilkach\u201d, \u201eITD.\u201d. W dorobku ma 26 wystaw indywidualnych. Aktualnie pisuje do lokalnej prasy jako poeta i publicysta.[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Andy Kirkpatrick” font_container=”tag:h3|text_align:left” link=”url:https%3A%2F%2Fdemo-content.kaliumtheme.com%2Fbookshop%2Fbook-author%2Fsigrid-nunez%2F|||”][vc_single_image image=”452″ img_size=”500×700″ style=”vc_box_rounded” el_class=”author-image”][vc_column_text]Andy Kirkpatrick<\/strong> (1972) urodzi\u0142 si\u0119 i\u00a0 wychowa\u0142 na osiedlu komunalnym w\u00a0 Hull \u2013 jednym z\u00a0 najbardziej \u201ep\u0142askich\u201d miast w Wielkiej Brytanii. Przeszed\u0142 szereg najtrudniejszych \u015bcian w Alpach i na ca\u0142ym \u015bwiecie (m.in. Fil a\u00a0 Plomb na Col du Plan czy solo North Face of Les Droites). W 2001 roku w jedena\u015bcie dni zrobi\u0142 samotnie niezwykle trudn\u0105, s\u0142awn\u0105 Reticent Wall na El Capitanie.\u00a0<\/span><\/p>\n

To przej\u015bcie sta\u0142o si\u0119 kanw\u0105 niniejszej ksi\u0105\u017cki, za kt\u00f3r\u0105 w\u00a02008 roku Kirkpatrick otrzyma\u0142 nagrod\u0119 Boardman Tasker Prize w dziedzinie literatury g\u00f3rskiej. Jej druga cz\u0119\u015b\u0107, <\/span>Zimne Wojny<\/span><\/i>, uhonorowana cztery lata p\u00f3\u017aniej t\u0105 sam\u0105 nagrod\u0105, ukaza\u0142a si\u0119 nak\u0142adem Wydawnictwa Stapis w roku 2014. <\/span>Oba te sukcesy literackie autor odni\u00f3s\u0142 pomimo zaawansowanej dysleksji. J<\/span>est te\u017c popularnym dziennikarzem publikuj\u0105cym na \u0142amach prasy wspinaczkowej<\/span>.<\/span>[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Dina \u0160t\u011brbov\u00e1” link=”url:https%3A%2F%2Fdemo-content.kaliumtheme.com%2Fbookshop%2Fbook-author%2Fr-j-palacio%2F|||”][vc_single_image image=”432″ img_size=”500×700″ style=”vc_box_rounded” el_class=”author-image”][vc_column_text]Dina (Margita) \u0160t\u011brbov\u00e1<\/strong> (ur. 1940, Bratys\u0142awa) \u2013 czeska alpinistka, wspinaczka i narciarka. Od roku 1957 wspina\u0142a si\u0119 w Tatrach (300 przej\u015b\u0107 latem i zim\u0105), w tym dokona\u0142a dw\u00f3ch zimowych przej\u015b\u0107 Diretissimy \u017b\u00f3\u0142tej \u015aciany. Ma za sob\u0105 wiele przej\u015b\u0107 w Alpach, na Kaukazie (Elbrus), Turcji, Alasce i w Pamirze (Pik Lenina i w kobiecym zespole Pik Kor\u017ceniewskiej), w roku 1977 zdoby\u0142a Noszak. Uczestniczy\u0142a w licznych wyprawach w Himalaje i Karakorum, w 1980 kierowa\u0142a wypraw\u0105 na Manaslu (zdoby\u0142a Manaslu North), w 1984 jako pierwsza kobieta w historii wesz\u0142a na Cho Oyu, a w roku 1988 w kobiecym zespole na Gasherbrum II. <\/span><\/p>\n

Jest autork\u0105 wielu wydanych w Czechach ksi\u0105\u017cek. <\/span>T\u0119sknota i przeznaczenie. Pierwsze kobiety na o\u015bmiotysi\u0119cznikach<\/span><\/i> jest pierwsz\u0105 wydan\u0105 w Polsce. \u00a0 <\/span>[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Piotr Chmieli\u0144ski” link=”url:https%3A%2F%2Fdemo-content.kaliumtheme.com%2Fbookshop%2Fbook-author%2Fjordan-b-peterson%2F|||”][vc_single_image image=”3155″ img_size=”500×700″ style=”vc_box_rounded” el_class=”author-image”][vc_column_text]Piotr Chmieli\u0144ski<\/strong> \u2013 kajakarz, podr\u00f3\u017cnik, eksplorator oraz biznesmen i ekspert w dziedzinie ochrony \u015brodowiska. Pierwszy w \u015bwiecie cz\u0142owiek, kt\u00f3ry przep\u0142yn\u0105\u0142 Amazonk\u0119 od \u017ar\u00f3de\u0142 do uj\u015bcia. Wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cyciel wyprawy Canoandes-79, w ramach kt\u00f3rej wraz z innymi jej cz\u0142onkami dokona\u0142 pierwszego w historii sp\u0142ywu Kanionem rzeki Colca w Peru oraz eksploracji kilkudziesi\u0119ciu rzek w obu Amerykach. Dwukrotnie wpisany do Ksi\u0119gi Rekord\u00f3w Guinnessa \u2013 zespo\u0142owo i indywidualne. Inicjator i uczestnik ekspedycji badawczych do \u017ar\u00f3de\u0142 Amazonki. Od lat zaanga\u017cowany w promowanie i wspieranie logistyczne, organizacyjne, finansowe i medialne ekspedycji oraz osi\u0105gni\u0119\u0107 podr\u00f3\u017cnik\u00f3w polskich i mi\u0119dzynarodowych. Autor licznych publikacji na tematy podr\u00f3\u017cnicze i eksploracyjne. Honorowy Obywatel Rzeszowa. Odznaczony Krzy\u017cem Oficerskim Orderu Zas\u0142ugi Rzeczypospolitej Polskiej.\u00a0<\/span>[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Piergiorgio Odifreddi” font_container=”tag:h3|text_align:left”][vc_single_image image=”70101″ img_size=”500×700″][vc_column_text]Piergiorgio Odifreddi<\/strong> (1950) studiowa\u0142 matematyk\u0119 we W\u0142oszech, w Stanach Zjednoczonych i w Zwi\u0105zku Radzieckim. Wyk\u0142ada logik\u0119 na Uniwersytecie w Turynie i Cornell University. Wsp\u00f3\u0142pracuje z dziennikami takim jak \u201eRepubblica\u201d<\/span>, \u201e<\/span><\/i>L\u2019Espresso\u201d<\/span>, \u201e<\/span><\/i>Le Scienze\u201d<\/span> oraz<\/span>\u00a0\u201e<\/span><\/i>Psychologies\u201d. Kierownik serii wydawniczej \u201eLa Lente di Galileo\u201d<\/span> (Szkie\u0142ko Galileusza) w\u00a0wydawnictwie Longanesi. W\u00a01998\u00a0roku zosta\u0142 laureatem nagrody Premio Galileo W\u0142oskiej Unii Matematycznej, za\u015b w\u00a02002\u00a0roku odebra\u0142 nagrod\u0119 Premio Peano w\u0142oskiego stowarzyszenia Mathesis. W\u00a02006\u00a0roku uhonorowano go nagrod\u0105 Premio Italgas za\u00a0upowszechnianie wiedzy.<\/span>[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Tommy Caldwell”][vc_single_image image=”69275″ img_size=”500×700″][vc_column_text]Tommy Caldwell<\/strong> (1978) j<\/span>est uznawany za jednego z najlepszych i najbardziej wszechstronnych wspinaczy na \u015bwiecie. Otrzyma\u0142 presti\u017cowy tytu\u0142 Adventurer of the Year, przyznawany przez \u201eNational Geographic\u201d.Uhonorowany nagrod\u0105 Piolet d\u2019Or dla najlepszego alpinisty oraz\u00a0<\/span>najwy\u017cszymi odznaczeniami American Alpine Club. Regularny wsp\u00f3\u0142pracownik\u00a0 magazyn\u00f3w: \u201eAlpinist\u201d, \u201eClimbing\u201d, \u201eRock&Ice\u201d. Mieszka z\u00a0\u017con\u0105, synem i c\u00f3rk\u0105 w Estes Park w Colorado, gdzie rozpoczyna\u0142 swoj\u0105 przygod\u0119 ze wspinaczk\u0105.\u00a0\u00a0<\/span>[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Tadeusz Szcz\u0119sny”][vc_single_image image=”1015045″ img_size=”500×700″][vc_column_text]Tadeusz Szcz\u0119sny<\/strong> urodzi\u0142 si\u0119 w 1956 roku w miejscowo\u015bci Przyr\u00f3w w powiecie cz\u0119stochowskim. Absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Wroc\u0142awskim. Cz\u0142owiek wielu zawod\u00f3w i zainteresowa\u0144. Przez lata zwi\u0105zany z hotelarstwem i bran\u017c\u0105 turystyczn\u0105.\u00a0 Wyk\u0142adowca w Wy\u017cszej Szkole Bankowej. Technolog w firmie us\u0142ugowej. Taternik, narciarz i \u017ceglarz. Cz\u0142onek Klubu Wysokog\u00f3rskiego we Wroc\u0142awiu w latach 1976-1991. D\u0142ugoletni instruktor wspinaczki w wojskach powietrznodesantowych. Wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca ksi\u0105\u017cki \u201eO wojsku z Doliny Kobyla\u0144skiej, Druciarzu i innych, co po g\u00f3rach chodzili\u201d.\u00a0 Zafascynowany g\u00f3rami\u00a0 (i lud\u017ami, co po nich chodzili!) od zawsze i na zawsze\u2026<\/span>[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Steve House”][vc_single_image image=”1015075″ img_size=”500×700″ style=”vc_box_rounded”][vc_column_text]Steve House<\/b> (ur. 4 kwietnia 1970) \u2013 ameryka\u0144ski alpinista, himalaista i przewodnik g\u00f3rski. 1995 uko\u0144czy\u0142 studia na kierunku ekologia na Evergreen State College in 1995. W 1999 uzyska\u0142 certyfikat Mi\u0119dzynarodowej Unii Stowarzysze\u0144 Przewodnik\u00f3w G\u00f3rskich (Union Internationale des Associations de Guides de Montagnes), jest tak\u017ce cz\u0142onkiem American Mountain Guides Association (AMGA). Pracowa\u0142 dla takich agencji przewodnickich jak: Exum Mountain Guides, the American Alpine Institute i North Cascades Mountain Guides. Obecnie pracuje jako niezale\u017cny przewodnik g\u00f3rski. House jest pracownikiem (i od 1999 roku ambasadorem) firmy Patagonia, w kt\u00f3rej zajmuje si\u0119 marketingiem, projektowaniem wyrob\u00f3w i testami. Przez Reinholda Messnera nazwany zosta\u0142 “najlepszym wsp\u00f3\u0142czesnym alpinist\u0105 \u015bwiata”. Za ksi\u0105\u017ck\u0119 \u201ePoza g\u00f3r\u0105\u201d w 2009 roku zdoby\u0142 nagrod\u0119 Boardman Tasker Prize for Mountain Literature.<\/span>[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Jerry Moffatt”][vc_single_image image=”1015076″ img_size=”500×700″][vc_column_text]Jerry Moffatt<\/b> (1963) rozpocz\u0105\u0142 przygod\u0119 ze wspinaczk\u0105 w latach szkolnych w 1978 roku, w Llandudno. W latach 80. przylgn\u0119\u0142o do niego miano najlepszego wspinacza na \u015bwiecie w zwi\u0105zku z dokonanymi przez niego prze\u0142omowymi przej\u015bciami skalnymi w Wielkiej Brytanii, Europie, Stanach Zjednoczonych i Japonii. <\/span><\/p>\n

W ci\u0105gu kolejnych dziesi\u0119ciu lat osi\u0105gn\u0105\u0142 w tym sporcie absolutn\u0105 dominacj\u0119. Odnosi\u0142 sukcesy zar\u00f3wno na zawodach, jak i w ska\u0142ach, a\u017c do 2002 roku, gdy zako\u0144czy\u0142 profesjonaln\u0105 karier\u0119. <\/span><\/p>\n

Niewielu wspinaczy cieszy\u0142o si\u0119 tak powszechnym uznaniem, garstka zyska\u0142a \u015bwiatowy rozg\u0142os, a raptem kilku \u015brodowisko uwa\u017ca do dzi\u015b za najlepszych wspinaczy swojego pokolenia. Jerry Moffatt jest jednym z nich.<\/span>[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Ueli Steck”][vc_single_image image=”1015078″ img_size=”500×700″][vc_column_text]Ueli Steck<\/strong> (1976-2017) – w wieku 18 lat wspi\u0105\u0142 si\u0119 na Eiger legendarn\u0105 p\u00f3\u0142nocn\u0105 \u015bcian\u0105, klasyczn\u0105 drog\u0105 Heckmaira. Dzi\u015b znany jest przede wszystkim z pokonywania solo bardzo trudnych dr\u00f3g wspinaczkowych w rekordowym tempie. <\/span><\/p>\n

w 2008 roku osi\u0105gn\u0105\u0142 Grandes Jorasses w czasie 2 godziny 21 minut, w 2009 na Matterhornie osi\u0105gn\u0105\u0142 czas 1 godzina 56 minut. W 2010 roku ustanowi\u0142 rekord wej\u015bcia p\u00f3\u0142nocn\u0105 \u015bcian\u0105 na Les Droites (masyw Mont Blanc) – 2 godziny 8 minut. W roku 2011, w 10,5 godziny wszed\u0142 na Shisa Pangm\u0119. To dzi\u0119ki takim wyczynom zyska\u0142 przydomek Swiss Machine.<\/span><\/p>\n

Zgin\u0105\u0142 podczas wspinaczki na\u00a0Nuptse. By\u0142o to wyj\u015bcie aklimatyzacyjne w ramach przygotowa\u0144 do projektu trawersowania\u00a0Mount Everest\u2013Lhotse[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Hainrich Harrer”][vc_single_image image=”1015090″ img_size=”500×700″][vc_column_text]Heinrich Harrer<\/strong> (1912-2006) urodzi\u0142 si\u0119 w Karyntii, w Austrii. Studia sko\u0144czy\u0142 na uniwersytecie w Grazu, uzyskuj\u0105c dyplom nauczyciela geografii i sportu. By\u0142 znanym sportowcem. Na olimpiadzie w 1936 r. reprezentowa\u0142 Austri\u0119 w zje\u017adzie i slalomie; w 1937 r. zosta\u0142 akademickim mistrzem \u015bwiata w zje\u017adzie. W 1938 r. bra\u0142 udzia\u0142 w pierwszym przej\u015bciu s\u0142ynnej z trudno\u015bci p\u00f3\u0142nocnej \u015bciany Eigeru, co postawi\u0142o go w rz\u0119dzie najwybitniejszych alpinist\u00f3w tamtych czas\u00f3w. W 1939 r. wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w niemieckiej wyprawie na Nanga Parbat w Himalajach Zachodnich. Wybuch wojny zaskoczy\u0142 go w Indiach. Internowany przez Anglik\u00f3w, zosta\u0142 osadzony w obozie w Dehra Dun, z kt\u00f3rego w 1944 r. zbieg\u0142 do Tybetu, kraju w\u00f3wczas niedost\u0119pnego dla Europejczyk\u00f3w. Po dramatycznej w\u0119dr\u00f3wce przez Himalaje i pustkowia zachodniego Tybetu dotar\u0142 do Lhasy, gdzie przebywa\u0142 do 1951 r., w ostatnim okresie jako nauczyciel i doradca m\u0142odego Dalajlamy. Do opuszczenia \u201edrugiego domu\u201d zmusi\u0142a Harrera inwazja Czerwonych Chin.<\/span><\/p>\n

W nast\u0119pnych latach Harrer podr\u00f3\u017cowa\u0142 i organizowa\u0142 liczne wyprawy. Jedn\u0105 z bardziej znanych by\u0142a ekspedycja naukowa na Now\u0105 Gwine\u0119, rozpocz\u0119ta w 1962 r. Odbi\u0142a si\u0119 ona szerokim echem w prasie \u015bwiatowej, poniewa\u017c podczas zdobywania najwy\u017cszego szczytu wyspy \u2013 Piramidy Carstensz – utraci\u0142a \u0142\u0105czno\u015b\u0107 ze \u015bwiatem i uwa\u017cana by\u0142a za zaginion\u0105.\u00a0<\/span><\/p>\n

W roku 1997 pisarz przyzna\u0142, \u017ce by\u0142 cz\u0142onkiem SS i NSDAP. Zmar\u0142 7 stycznie 2006 roku.<\/span><\/p>\n

Harrer jest autorem wielu ksi\u0105\u017cek. \u015awiatow\u0105 s\u0142aw\u0119 przynios\u0142a mu jednak jego niezwyk\u0142a opowie\u015b\u0107 <\/span>Siedem lat w Tybecie<\/span><\/i>. Przet\u0142umaczona na kilkana\u015bcie j\u0119zyk\u00f3w, bardzo szybko sta\u0142a si\u0119 bestsellerem, a w roku 1997 zosta\u0142 nakr\u0119cony na jej podstawie film pod tym samym tytu\u0142em. Jest r\u00f3wnie\u017c autorem wydanego nak\u0142adem Wydawnictwa Stapis <\/span>Powrotu do Tybetu<\/span><\/i> (2009), a tak\u017ce innych licznych, nieprzet\u0142umaczonych do tej pory na j\u0119zyk polski ksi\u0105\u017cek, m.in. takich jak: <\/span>Ich komme aus der Steinzeit<\/span><\/i> (1978), <\/span>Das Buch vom Eiger<\/span><\/i> (1988), <\/span>Denk ich an Bhutan<\/span><\/i> (2005) i innych.<\/span>[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Joe Simson”][vc_single_image image=”1015091″ img_size=”500×700″][vc_column_text]Joe Simpson <\/b>urodzi\u0142 si\u0119 13 sierpnia 1960 r. w Kuala Lumpur, gdzie stacjonowa\u0142 jego ojciec – brytyjski \u017co\u0142nierz. Gdy mia\u0142 14 lat przeczyta\u0142 <\/span>Bia\u0142ego Paj\u0105ka<\/span><\/i> Heinricha Harrera. Ksi\u0105\u017cka ta wywar\u0142a na nim du\u017ce wra\u017cenie i przyczyni\u0142a si\u0119 do jego zainteresowania g\u00f3rami.\u00a0<\/span><\/p>\n

W roku 1985 wraz z Simonem Yatesem Simpson wyruszy\u0142 w Andy na szczyt Siula Grande (6344 m). Podczas zej\u015bcia uleg\u0142 powa\u017cnemu wypadkowi. Na dwa lata porzuci\u0142 g\u00f3ry, ale po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 innemu zaj\u0119ciu. Za namow\u0105 przyjaciela, wydarzenia na Siula Grande opisa\u0142 w ksi\u0105\u017cce. Tak powsta\u0142o <\/span>Dotkni\u0119cie<\/span><\/i> pustki<\/span><\/i>, kt\u00f3re do tej pory przet\u0142umaczono na kilkana\u015bcie j\u0119zyk\u00f3w. Joe odkry\u0142 sobie nowy talent \u2013 pisarski. Spod jego pi\u00f3ra wysz\u0142y tak\u017ce: <\/span>The water people<\/span><\/i> (1993) <\/span>Gra z duchami <\/span><\/i>(1995), <\/span>Storms of silence<\/span><\/i> (1997), <\/span>Dark shadow folling<\/span><\/i> (1998), <\/span>Zew ciszy <\/span><\/i>(2002) oraz <\/span>D\u017awi\u0119k grawitacji <\/span><\/i>(2011).<\/span>[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Artur Hajzer”][vc_single_image image=”1015094″ img_size=”500×700″][vc_column_text]Artur Henryk Hajzer<\/strong> (ur. 28 czerwca 1962 w Zielonej G\u00f3rze, zm. 7 lipca 2013 na stoku Gaszerbrum I w Karakorum) \u2013 polski taternik, alpinista i himalaista, tw\u00f3rca i szef programu Polski Himalaizm Zimowy 2010\u20132015, kierownik wypraw dzia\u0142aj\u0105cych w ramach tego projektu, wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cyciel i by\u0142y prezes (wraz z Januszem Majerem) nieistniej\u0105cej ju\u017c firmy ADD b\u0119d\u0105cej w\u0142a\u015bcicielem marki Alpinus produkuj\u0105cej odzie\u017c outdoorow\u0105 oraz sprz\u0119t turystyczny i wspinaczkowy, wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca (r\u00f3wnie\u017c z Majerem) firmy w tej samej bran\u017cy: Hi Mountain. By\u0142 cz\u0142onkiem Kapitu\u0142y Nagrody \u015arodowisk Wspinaczkowych \u201eJedynka\u201d a\u017c do jej rozwi\u0105zania w 2011. Mieszka\u0142 przez 9 ostatnich lat \u017cycia w Miko\u0142owie, w dzielnicy Kamionka.<\/p>\n

W g\u00f3rach wysokich zadebiutowa\u0142 w 1982 wspinaczk\u0105 na szczyt Daplipangdi w Himalajach Nepalu. W kolejnym roku zdoby\u0142 Tiricz Mir, najwy\u017cszy wierzcho\u0142ek Hindukuszu (7706 m). 9 listopada 1986 z Jerzym Kukuczk\u0105 i Carlosem Carsolio zdoby\u0142 Manaslu East. By\u0142o to pierwsze wej\u015bcie, dodatkowo w stylu alpejskim i bez wspomagania tlenem. Z Jerzym Kukuczk\u0105 3 lutego 1987 dokona\u0142 pierwszego zimowego wej\u015bcia na Annapurn\u0119. Spo\u015br\u00f3d o\u015bmiotysi\u0119cznik\u00f3w zdoby\u0142 te\u017c Sziszapangm\u0119 18 wrze\u015bnia 1987 wraz z Wand\u0105 Rutkiewicz, Ryszardem Wareckim i Jerzym Kukuczk\u0105, Dhaulagiri w 2008 i Nanga Parbat w 2010, oba z Robertem Szymczakie. W 2011 wraz z Adamem Bieleckim i Tomaszem Wolfartem zdoby\u0142 Makalu.<\/p>\n

By\u0142 kierownikiem wyprawy na Gaszerbrum, podczas kt\u00f3rej w 9 marca 2012 r. Adam Bielecki i Janusz Go\u0142\u0105b dokonali pierwszego zimowego wej\u015bcia. Podczas kolejnej, trwaj\u0105cej od czerwca 2013 wyprawy na Gaszerbrum odpad\u0142 od jednej ze \u015bcian Kuluaru Japo\u0144skiego i spad\u0142 oko\u0142o 500 m.<\/p>\n

Jego nazwisko zosta\u0142o upami\u0119tnione na Pomniku Alpinist\u00f3w w Katowicach, ods\u0142oni\u0119tym 28 pa\u017adziernika 2015 roku. Miesi\u0105c po jego \u015bmierci, 7 sierpnia 2013 roku odby\u0142 si\u0119 w Parku \u015al\u0105skim \u201eBieg dla S\u0142onia\u201d, memoria\u0142 upami\u0119tniaj\u0105cy Hajzera.[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row]\n<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row][vc_column width=”1\/3″][vc_custom_heading text=”Anjuli Pandavar”][vc_single_image image=”1016789″ img_size=”500×700″][vc_column_text]Anjuli Pandavar \u2013 urodzona w Republice Po\u0142udniowej Afryki, w muzu\u0142ma\u0144skiej rodzinie, dorasta\u0142a w czasach apartheidu, buntuj\u0105c si\u0119 przeciw zniewoleniu przez religi\u0119 i przeciwko rasowej dyskryminacji. Pasja do ksi\u0105\u017cek, ucieczka przed religijn\u0105 i szkoln\u0105 indoktrynacj\u0105 popycha\u0142y j\u0105 od dziecka do stawiania pyta\u0144, na kt\u00f3re doro\u015bli nie mieli odpowiedzi. Porzuci\u0142a islam dla…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"class_list":["post-1014393","page","type-page","status-publish","hentry"],"acf":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stapis.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1014393","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stapis.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/stapis.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stapis.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stapis.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1014393"}],"version-history":[{"count":41,"href":"https:\/\/stapis.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1014393\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1015088,"href":"https:\/\/stapis.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1014393\/revisions\/1015088"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stapis.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1014393"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}